Αλοΐδες

το 29ο έργο της «Θεώρησης»
Πρεμιέρα στο Παληό Πανεπιστήμιο

Δευτέρα, Τρίτη και Τετάρτη 21, 22, και 23 Ιουλίου 2008

Αντιστάθμισμα στα θλιβερά γεγονότα των Ζωνιανών και αποκατάσταση της φήμης του Ρεθύμνου, μας στέλνει η προϊστορία του Μυλοποτάμου από το βάθος των αιώνων.
Το θέατρο έχει τη σοβαρή ευθύνη να συνδέεται με τα γεγονότα της επικαιρότητας, να ανταποκρίνεται στις καυτές προτεραιότητες των καιρών και να μην περιττολογεί με ανούσια θέματα, αγνοώντας τις απαιτήσεις της σύγχρονης εποχής.
Με βάση αυτή την πεποίθηση η «Θεώρηση», ολοκληρώνοντας τον πεντεατή κύκλο της με την ενασχόλησή της με μύθους του Ψηλορείτη (Όλοι οι μεγάλοι μύθοι έχουν αφετηρία την Κρήτη η αναφέρονται σ’ αυτήν ) επέλεξε για καταληκτικό θέμα το φετινό καλοκαίρι τις «Αλοΐδες».
Σε συνεργασία με πνευματικούς ανθρώπους του Ρεθύμνου καταλήξαμε πως η μυθική στρατιά των αγγελόμορφων θυγατέρων (η ακόλουθων) του Τάλου, η στρατιά των κοριτσιών που εφάρμοζε τους νόμους του Μίνωα και του Ραδαμάνθους, ήταν η ιδανική επιλογή για το φετινό μας έργο.
Έτσι, στο δέκατο έβδομο χρόνο της θεατρικής μας δραστηριότητας προχωρούμε στην 29η θεατρική μας παραγωγή με τις «Αλοΐδες» που θα κάνουν τις πρεμιέρες τους την Δευτέρα, Τρίτη και Τετάρτη 21, 22, και 23 Ιουλίου 2008 στον χώρο του Παληού Πανεπιστημίου, Θόλου 10, στην Πλάκα, στις 9 μ.μ. Στη συνέχεια η παράσταση θα μεταφερθεί στην περιοχή του Ρεθύμνου και θα παρουσιαστεί στο ιστορικό χωριό Αλόηδες (στις 9 Αυγούστου) και σε άλλες τοπικές διοργανώσεις του νησιού ως το τέλος του μήνα.

ΘΕΩΡΗΣΗ

Γιώργου Χατζηδάκη
Αλοΐδες

Σκηνοθεσία: Γιώργος Χατζηδάκης
Μουσική: Σωτηρία Κολόζου
Σκηνικό : Φάνης Κατέχος
Κοστούμια : Μαίη Σεβαστοπούλου
Επιμέλεια κίνησης-
σκηνές μονομαχιών : Ελεάννα Αποστολάκη
Βοηθός σκηνοθέτης : Νίκος Δροσάκης
Επιμέλεια παραγωγής : Μαρία Δαβίλλα

Παίρνουν μέρος οι ηθοποιοί :
Ζωή Αλεξανδράκη, Μανώλης Αναστασίου , Ελεάννα Αποστολάκη , Χριστίνα Γεωργικοπούλου, Σωτήρης Δούβρης, Αθηνά Κουτσιανούλη, Βαρβάρα Λάρμου, Αντιγόνη Ρήγα, Μανώλης Σοφουλάκης, Αντώνης Χαντζής.
Κρητική λύρα παίζει ο Τάσος Σταυρακάκης και κρουστά η Σωτηρία Κολόζου

Για το έργο:

Το φετινό μας έργο «Αλοΐδες» παίρνει το θέμα του από την μυθολογία του Ψηλορείτη. Τοποθετήσαμε χρονικά το έργο στην Αναγέννηση, στην Ενετοκρατία, και σ’ αυτά τα χρόνια βάλαμε να έχει ενσκήψει στο Μυλοπόταμο ένας βάρβαρος πειρατής που με τη συμμορία του κλέβουν απ’ τα χωριά όμορφα κορίτσια και τα πουλάνε στα σκλαβοπάζαρα της Ανατολής. Τότε απ’ τα βάθη των αιώνων αφυπνίζονται οι Αλοΐδες και σε μια σκληρή σύγκρουση του καλού με το κακό, εξοντώνουν τον Σκάρπο , τον αρχισυμμορίτη, απελευθερώνουν την Αγγέλα, την όμορφη κοπελιά που είχαν κλέψει οι πειρατές, σώζουν τον αγαπημένο της Ηλία και απαλλάσσουν τους κατοίκους από το κακό που τους δυνάστευε. Μύθος που συγγενεύει στενά με τις δρακοκτονίες των λαϊκών θρύλων.
Το έργο είναι γραμμένο σε δεκαπεντασύλλαβο, έχει πολλή μουσική και τραγούδια

Οι «Άλοΐδες» είναι συμπαραγωγή με το Δήμο Κουλούκωνα και το Φεστιβάλ «Ταλλαία»

Ένα κείμενο για τους φίλους μας (και όχι μόνο)
Κλείνουμε έναν κύκλο!

Κλείνουμε έναν δημιουργικό κύκλο. Και τον κλείνουμε πανηγυρίζοντας. Όχι, φυσικά για το κλείσιμο μα για τη χαρά που τον πραγματοποιήσαμε. Για τη χαρά της δημιουργίας και για τη συγκίνηση τόσων συναντήσεων. Για τη χαρά που βρεθήκαμε κοντά σ’ έναν κόσμο που διψάει να δει και να μάθει, να μάθει για τους μύθους, για την ιστορία, για την παράδοση του.
«Οι Μύθοι οργανώνουν το χάος», είπε κάποιος και τη βρίσκω μια πολύ σοφή διατύπωση και ότι πιο ακριβές έχει ειπωθεί για τους μύθους. Αυτή ακριβώς είναι η μεγάλη αξία των μύθων κι αυτή η ανάγκη που τους γέννησε. Να δοθεί μια ερμηνεία για τον κόσμο, για την προέλευση του γένους των ανθρώπων, για τα μεγάλα και ακατανόητα μυστήρια της ζωής και του θανάτου, για τον έρωτα και την ένωση των όντων, για τις ανθρώπινες κοινωνίες και την ηθικά στάση των ατόμων και την αρμονικά συνύπαρξή τους με τους όμοιους τους, μα και με την φύση, τη γη, τη θάλασσα, τον ουρανό, τα καιρικά φαινόμενα, τα άλλα πλάσματα. Σε όλο αυτό το χάος της άγνοιας, του φόβου και των φυσικών παρορμήσεων και ενστίκτων ο άνθρωπος, καθώς συνειδητοποιεί τον εαυτό του και παρατηρεί το περιβάλλον του, προσπαθεί να δώσει μια στοιχειώδη οργάνωση, να βάλει νόημα, τάξη και σειρά και αρχίζει να πλέκει τους μύθους του. Σε άλλη ευκαιρία έχουμε πει πως με τους μύθους ο άνθρωπος τεκμηρίωνε τα μεγάλα γεγονότα της διαδρομής του. Και το πιο μεγάλο γεγονός είναι όταν οι δυνάμεις του καλού μάχονται τα σκοτεινά πλάσματα του κακού.
Ο ήλιος, ζωογόνα πηγή και γόνιμη μήτρα η γη, είναι για τον άνθρωπο δυο στοιχεία του κόσμου που δένονται με τη ζωή του και τη διαβίωσή του. Δυο ευμενείς δυνάμεις κι έτσι απ’ τη χαραυγή της ανθρωπότητας τα στοιχεία αυτά πρωτοθεοποιούνται. Ανάγκη του ανθρώπου να ανταποκριθεί, να επικοινωνήσει, να δοξάσει και να εξευμενίσει. Αυτό που από λογικές συναρτήσεις μπορούμε να δεχθούμε είναι πως, όπως και στην αιγυπτιακή έτσι και στην κρητική μυθολογία, ο ήλιος φαίνεται πως θεοποιήθηκε από πολύ νωρίς. Μια παλαιότατη κρητική ηλιακή θεότητα ήταν ο Τάλως. Η ετυμολογική του καταγωγή έχει να κάνει με το φως. Η ρίζα «ελ» και «αλ» χαρακτηρίζει το φως κι έτσι όταν λέμε Τάλως είναι σα να λέμε ο Φωτεινός κι όπως το φως διώχνει το σκοτάδι ο Τάλως είναι το αντίθετο του Σκοτεινού, και φυσικά ταυτίζεται με τις δυνάμεις του καλού που μάχεται το κακό. Μια θεότητα του φωτός, κατ’ επέκταση του καλού, που έχει την υπέρτερη εντολή να προστατεύει την Κρήτη από τις δυνάμεις του κακού, τις δυνάμεις των σκοτεινών προθέσεων.
Και οι Αλοΐδες τι είναι; Φωτεινές κόρες, νύμφες των νερών και των δασών, ξωτικά και νεράιδες, ακόλουθες του Τάλου, απεσταλμένες δυνάμεις του καλού, υπάκουες στην πανάρχαιη εντολή να επαναφέρουν την ισορροπία του σύμπαντος που διαταράσσεται όταν η τάξη παραβιάζεται, ηλιαχτίδες που διώχνουνε το σκοτάδι. Αυτές είναι οι Αλοΐδες. Οι Αλοΐδες είναι άγγελοι του καλού. Κι όπως λέει σε κάποιο σημείο του έργου μια απ’ τις Αλοΐδες «Όταν το κακό εισβάλει, το σύμπαν διαταράσσεται επειδή το σύμπαν υπακούει στον νόμο της παγκόσμιας αρμονίας και πάνω στο καλό είναι θεμελιωμένο».
Αυτές λοιπόν είναι οι ηρωίδες του φετινού μας έργου και η επιλογή του θέματός δεν είναι άσχετη από τα κακά έπληξαν την Κρήτη πριν από λίγους μήνες και ιδιαίτερα το Μυλοπόταμο, που ο μύθος των Αλοΐδων προέρχεται από τη μυθολογία του.
Με το έργο αυτό κλείνουμε τον ρεθεμνιώτικο κύκλο που ξεκινήσαμε πριν από επτά χρόνια, παρουσιάζοντας κάθε καλοκαίρι και μια πτυχή της πλουσιότατης μυθολογίας και της παράδοσης του Ψηλορείτη. Σ’ αυτή την θεματολογική κατεύθυνση παρουσιάσαμε μέχρι σήμερα την «Αρπαγή της Ευρώπης», τον «Τάλω», το «Χορτάτσης και Εργίνα», την «Φρονίμη της Αξού» και φέτος τις «Αλοΐδες». Εδώ σταματάμε. Όχι φυσικά γιατί στέρεψε η στέρνα των ατέλειωτων μύθων. Στέρεψε ο ζήλος μας ; Ούτε κι αυτό.
Στην εξάχρονη αυτή κρητική μας εμπειρία – τη ρεθεμνιώτικη - είχαμε θερμό συμπαραστάτη το Δήμο Κουλούκωνα, τον Δήμαρχο Δημήτρη Κόκκινο, το Δήμο Συβρίτου και τον Δήμαρχο του Μιχάλη Πετρακάκη, τον δημοσιογράφο Μανούσο Κλάδο και διευθύνοντα το φεστιβάλ Ταλλαία, τον καθηγητή Μιχάλη Τρούλη και τον σταθερό φίλο μας και φίλο του πολιτισμού του Ρεθύμνου Βαγγέλη Στεφανάκη, τον Κωστή Ηλιάκη και τον Όθωνα Χριστουλάκη. Εκτός απ’ αυτούς θετικά είδαν την αφοσίωσή μας στην Κρήτη και στο Ρέθυμνο κι άλλοι, όπως ο εκδότης Γιάννης Καλαϊτζάκης, η αντιδήμαρχος Ρεθύμνου Πέπη Μαμαλάκη - Μπιρλιράκη και ο αρχιτέκτονας και αντιδήμαρχος τώρα Κωστής Ηλιάκης, ο γιατρός και νομαρχιακός σύμβουλος Μανώλης Παπυράκης και η αντινομάρχης Μαρία Αρχοντάκη, και ο ξενοδόχος Νίκος Κιμιωνής με όλη του την οικογένεια και ο ερευνητής των παραδοσιακών πηγών Άρης Κουτάκης κ. ά.
Υπήρξαν φυσικά και ενάντιοι. Οι Σκοτεινοί. Τους λόγους της εναντίωσής τους δεν τους ξέρουμε και δεν μας ενδιαφέρουν. Αυτό που καταθέτουμε είναι πως αυτοί όχι μόνο μας εναντιώθηκα αλλά και μας μείωσαν ηθικά και μας ζημίωσαν οικονομικά με χρήματα που μας καταχράστηκαν. Κι αν ο κύκλος της ρεθεμνιώτικης δράσης μας κλείνει εδώ, κι αν ματαιώσαμε την παρουσίαση του έργου μας για το Αρκάδι που με τίτλο «Πες μας τι είδες Ουρανέ» είχαμε αναγγείλει, αιτία είναι αυτοί οι άνθρωποι και μόνο. Αν και όταν αυτοί οι άνθρωποι λείψουν απ’ τη δημόσια ζωή του τόπου τότε ελπίζουμε το έργο μας για το Αρκάδι να μπορέσει να παρουσιαστεί στα χώματα που σήκωσαν αυτή τη μεγάλη θυσία.
Στους φίλους μας του Ρεθύμνου και στους Μυλοποταμίτες και Αμαριώτες της Αθήνας θα αφιερώσουμε την αθηναϊκή μας πρεμιέρα την Τρίτη 22 Ιουλίου που θα δοθεί στο χώρο το Παληού Πανεπιστημίου, Θόλου 5 στην Πλάκα, στις 9 το βράδυ.
Όλοι οι φίλοι μας είναι καλεσμένοι κι αν κάποιοι δε λάβουν ιδιαίτερες προσκλήσεις να μας συγχωρήσουν. Αυτό θα οφείλεται σε αμέλειά μας δικαιολογημένη από τον φόρτο των προβών. Στον κατάλογό μας έχουμε όλους τους παράγοντες του Ρεθύμνου, τις Ενώσεις και τους Συλλόγους των Κρητών της Αθήνας, τον κρητικό Τύπο της Αθήνας, εφημερίδες και περιοδικά και όλους τους παράγοντες του Πολιτισμού.

Για τη «Θεώρηση»

Γιώργος Χατζηδάκης

ΑΛΟΙΔΕΣ