Λιωμένο βούτυρο

ΛΙΩΜΕΝΟ ΒΟΥΤΥΡΟ
του Σάκη Σερέφα

«Φόνος. Έγκλημα πάθους. Στραγγαλισμός. Σπέρμα. Ματωμένα σεντόνια. Αδέσποτες ψυχές. Λούλα και Τάσος. Καλή ιστορία δείχνει να είναι…»

Μετά την τεράστια επιτυχία της περσινής σεζόν, το «Λιωμένο Βούτυρο» φιλοξενείται από το Θέατρο Χώρα με τους ίδιους συντελεστές, σε μία συμπαραγωγή με το Εθνικό Θέατρο! Οσοι δεν πρόλαβαν να το απολαύσουν πέρσι έχουν την ευκαιρία, από την Τετάρτη 19 Νοεμβρίου και για λίγες παραστάσεις, να παρακολουθήσουν στη σκηνή Νέα Χώρα μία από τις σημαντικότερες παραστάσεις της χρονιάς.
Με αφορμή ένα πρωτοσέλιδο έγκλημα στη Θεσσαλονίκη τη δεκαετία του ’60 (ξανα)γεννιέται μια ιστορία επικίνδυνου ερωτικού πάθους και ακραίων συναισθημάτων. Η ηλεκτρισμένα αυθεντική ατμόσφαιρα της εποχής εισέρχεται αποφασιστικά στο σήμερα και η υποκριτική δεινότητα των τριών ηθοποιών θα κόψει και φέτος την ανάσα…  

Σύνοψη
Πώς άραγε συνδυάζονται ένα έγκλημα πάθους, μια παιδική φίλη, μια συγκάτοικος ξενοδοχείου και ένας ιατροδικαστής; Μπορούν να γίνουν ήρωες ενός παράξενου βιβλίου που θα γραφτεί επί σκηνής; Αυτήν την απορία έχει ο υποψήφιος συγγραφέας, καθώς επιχειρεί να ξετυλίξει το σκοτεινό νήμα των περιστατικών που οδήγησαν στο φονικό. Πέρασαν κιόλας 40 ολόκληρα χρόνια...
Η Λούλα θέλει να ξεφύγει από τη ζωή της στο χωριό. Νομίζει ότι ο Τάσος θα τη βοηθήσει. Όταν καταλαβαίνει ότι εκείνος δεν μπορεί να κρατήσει την υπόσχεσή του, τον εγκαταλείπει και κυνηγά μόνη της το όνειρό της στη Θεσσαλονίκη. Ο Τάσος την αναζητά, τη θέλει πίσω, όμως η Λούλα έχει πια φύγει...

Η Ταυτότητα της Παράστασης
Κείμενο Σάκης Σερέφας
Δραματουργική Επεξεργασία Μαργαρίτα Κρανά
Σκηνοθεσία Σίμος Κακάλας
Σκηνικά - Κοστούμια Κέννυ Μακ Λέλλαν
Μουσική Νίκος Βελιωτης
Μάσκες Μάρθα Φωκά
Φωτισμοί Περικλής Μαθιέλλης
Παίζουν Ελενα Μαυρίδου, Μανώλης Μαυροματάκης, Θοδωρής Οικονομίδης

ΘΕΑΤΡΟ ΧΩΡΑ – ΣΚΗΝΗ: ΝΕΑ ΧΩΡΑ
Αμοργού 20, Κυψέλη, τηλ. 210 8673945

ΕΝΑΡΞΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ 19 Νοεμβρίου 2008
ΗΜΕΡΕΣ ΚΑΙ ΩΡΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ Τετάρτη έως Κυριακή 21.30
ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ Κανονικό21€, Μειωμένο 18€, Φοιτητικό 14€

Γενικά  
Τρεις ηθοποιοί αφηγούνται μια ιστορία πάθους. Ο συγγραφέας, η Λούλα, ο Τάσος αναλαμβάνουν όλους τους ρόλους και μας διηγούνται μια αληθινή ιστορία – όσο «αληθινή» μπορεί να είναι, αφού, όπως λέει και ο ίδιος ο συγγραφέας «…όλοι υπάρχουμε μέσα από τις ιστορίες των άλλων για εμάς. Μέσα σε μια μεγάλη ιστορία υπάρχουμε όλοι. Μια ιστορία που δεν τη μαθαίνουμε ποτέ ολόκληρη.»
Με αφορμή ένα πρωτοσέλιδο της δεκαετίας του ’60, ο Σάκης Σερέφας προσεγγίζει ένα αληθινό περιστατικό αλλά με ένα τρόπο που του δίνει διάσταση πέρα από το ρεαλισμό. Ο συγγραφέας σχολιάζει τους μηχανισμούς της μοίρας, που κινούνται με μια παράδοξη ειρωνεία και μετατρέπουν την αθωότητα σε ενοχή και τη φαινομενικά ανώδυνη πράξη σε αμαρτία. Ο σκηνοθέτης Σίμος Κακάλας, μετά τον «Απόκοπο» και την «Γκόλφω», καταπιάνεται με ένα σύγχρονο ελληνικό έργο που παρουσιάζεται στην ελληνική σκηνή με μεγάλη επιτυχία.

Σημείωμα σκηνοθέτη
Η Ιστορία
Η ιστορία του έργου είναι απλή. Ενας σκοτώνει έναν. Ενας αρσενικός άνθρωπος σκοτώνει ένα θηλυκό άνθρωπο. Πρώτα, ο αρσενικός ταΐζει φαγητό στο θηλυκό. Υστερα, τον πηγαίνει σε ένα ξενοδοχείο και τον αγκαλιάζει. Μετά, βγαίνει από το δωμάτιο, βρίσκει ένα παρατημένο ρουλεμάν, ξαναμπάινει μέσα και τον κοπάει με αυτό στο κεφάλι. Ιδρώτας, σπέρμα, αίμα ποτίζουν τα σεντόνια. Ο αρσενικός άνθρωπος ανάβει το ένα τσιγάρο μετά το άλλο, καθισμένος πλάι στο πτώμα του θηλυκού. Μόλις ξημερώνει, πηγαίνει στην αστυνομία και παραδίνεται. Τέλος.
Το Ρεπορτάζ
Διάβασα το ρεπορτάζ του εγκλήματος, που έγινε στα 1960, ερευνώντας τα αρχεία παλιών εφημερίδων. Καλογραμμένο, σε μια δημοσιογραφική ημιδημοτική διάλεκτο, με εκφράσεις και αλλάγλωσσα λεξίδια όπως: «Το θύμα είχεν εγκαταλείψει την συζυγικήν εστίαν και είχεν εγκατασταθεί εις ξενοδοχείον... Τελευταίως είχεν λάβη από το τμήμα Ηθών άδειαν αοιδού, με την ελπίδα ότι θα ηδύνατο να εύρη εργασίαν ως ντιζέζ εις κάποιο νυχτερινό κέντρο, διότι είχε καλή φωνή». Τα έντυπα ρεπορτάζ των εγκλημάτων εκείνη την εποχή αποτελούσαν τους προδρόμους των σημερινών τηλεοπτικών ρεπορτάζ μετά φόνου. Η εξής περιγραφή της παλιάς εφημερίδας, εάν μεταγλωττιστεί σε σημερινά τηλεοπτικά ελληνικά, μοιάζει με σπικάζ μεταμεσονύκτιας ρεπορταζιακής εκπομπής: «Μια γυναίκα νέα και εξαιρετικώς ωραία βρισκόταν ξαπλωμένη σ’ ένα κρεβάτι. Στο διπλάνό κρεβάτι, κουβέρτες και μαξιλάρι ήσαν τυλιγμένα εις το επάνω μέρος και δέκα περίπου αποτσίγαρα ήσαν σβησμένα σ’ ένα σιδερένιο τραπεζάκι που βρισκόταν μεταξύ των δύο κρεβατιών. Επλησίασε τότε ο αστυνομικός την ξαπλωμένη γυναίκα η οποία ήταν καλά σκεπασμένη και έδινε την εντύπωση ότι κοιμότανε. Τράβηξε τα σκεπάσματα και είδε ότι ο λαιμός ήταν τυλιγμένος σφικτά με δύο πετσέτες του προσώπου, η δε γλώσσα της ήτο σφιγμένη ανάμεσα στα δόντια, ενώ δίπλα της ευρίσκοντο δύο μικρές λίμνες αίματος.»
Το Σκηνικό της Πόλης
Οταν πρωτοδιάβασα το ρεπορτάζ του εγκλήματος, πήρα τους δρόμους. Πήγα κι είδα το ξενοδοχείο όπου έγινε ο φόνος. Στέκει ακόμα όρθιο και υποδέχεται άγνωστους μέσα του. Πήγα κι είδα το αστυνομικό τμήμα όπου πήγε και παραδόθηκε ο δράστης. Στέκει ακόμα όρθιο, μα κλειστό. Πήγα κι είδα την περιοχή όπου βρισκόταν η μοιραία υπόγεια ταβέρνα. Ο Κάτω Κόσμος. Γεμάτη με αλάνες που παριστάνουν το πάρκινγκ, και με σχολές τάεκβοντό. Ολα βρίσκονται στο κέντρο και στο σύνεγγυς απόκεντρο της πόλης. Δυο ώρες βόλτα με τα πόδια, όλο κι όλο το σκηνικό του φόνου. Με τον κόσμο να πορεύεται ανυποψίαστος μέσα του.
Υπάρχουν Διδάγματα;
Πρόκειται για ένα έργο διδακτικό και ψυχωφέλιμο, καθώς επιβάλλει κρίσιμα ερωτήματα στο θεατή, όπως:
Ενα φιλί και ένας αποχαιρετισμός μπορούν να είναι συνεργοί σ’ ένα φόνο;
Γιατί πρέπει να προσέχουμε όταν μας χτυπούν την πόρτα;
Μήπως στις ταβέρνες τα φαγητά σερβίρονται μέσα σε πιάτα πεθαμένων;
Οταν φρενάρουμε στα φανάρια, μήπως περνούν από μπροστά μερικοί μελλοθάνατοι;
Είναι χρήσιμο πράγμα οι τύψεις;
Η μοίρα, το άφευκτο πεπρωμένο και η τυχαιότης συνεργάζονται πράγματι μεταξύ τους για να στρπατσάρουν τον άνθρωπο, ή μήπως αποτελούν ένα αφελές γήινο επινόημα;
Αληθεύει πως στα ξενοδοχεία κυκλοφορούν νεκροκρέβατα;
Τα πρόβατα κάνουν βη βη ή μπέε μπέε;
Είναι αλήθεια, ή μήπως πρόκειται απλώς για μια τρομοκρατική φήμη ότι όλοι μας υπάρχουμε μέσα σε μια μεγάλη ιστορία, την οποία δεν τη μαθαίνουμε ποτέ ολόκληρη;

Κριτικές
Το «Λιωμένο Βούτυρο» κέρδισε την κούρσα των εντυπώσεων. Ζεστοί, άμεσοι ηθοποιοί, έξυπνη σκηνογραφία και κυρίως ευφάνταστη σκηνοθεσία. Εργο ανοικτό, που αν και έχει θέμα του ένα έγκλημα πάθους, το διαχειρίζεται με σπάνιο χιούμορ. Ο νεαρός σκηνοθέτης κεντάει, δίνοντας όλους τους ρόλους σε τρεις πανέξυπνους και ταλαντούχους ηθοποιούς.
Τα Νέα, 15/04/08

Στην παράσταση, το κείμενο του Σερέφα όχι μόνο διασώζεται αλλά οδηγεί μια μεγάλη επιτυχία. Με τη σκηνοθεσία του Σίμου Κακάλα και την παρουσία τριών εξόχων ηθοποιών, προκύπτει η φευγάτη, καλτ απεικόνιση μιας αστικής μικρο-ηθογραφίας, ένα εξόχως διασκεδαστικό μεταθεατρικό παιχνίδι, που γελάει λοξά, άλλοτε με το κοινό και άλλοτε με τον εαυτό του. Θέατρο γαρ... Ο Σίμος Κακάλας έδωσε χώρο στους ηθοποιούς να γεμίσουν τα κενά και να επενδύσουν στην ενέργειά τους. Η ομάδα απέδωσε το «Βούτυρο» με αίσθηση μεταθεατρικότητας, πανδαισία του στιλ, αυτοσχεδιαστικό οίστρο και ανοικτή επικονωνία με τους θεατές.
Ελευθεροτυπία, 22/03/08

O συγγραφέας ξεπεράστηκε κατά πολύ από το σκηνοθέτη του, τον Σίμο Κακάλα. Ο Κακάλας και οι τρεις νέοι ηθοποιοί που σου κόβουν την ανάσα με τις υποκριτικές και τεχνικές ικανότητές τους, έφτιαξαν μία υπέροχη παράσταση. Τι ηθοποιοί είναι αυτά τα τρία νέα παιδιά! Ηταν εντυπωσιακά τα όσα έκαναν, με χιούμορ όπου αντιλαμβανόσουν τη λεπτομέρεια και με μαστοριά έμπειρων θεατρίνων. Δείτε το «Λιωμένο Βούτυρο».
Καθημερινή, 24/02/08

Ο Σερέφας αξιοποιεί τη διαφορετική οπτική γωνία καθενός από τους μάρτυρες, κερδίζοντας από την πολυφωνική διαχείριση του θέματος όχι μόνο εκφραστική ποικιλία αλλά και αφορμές για γνήσια κωμικές στιγμές. Οι τρεις ηθοποιοί όχι μόνο απέδωσαν τους οκτώ ρόλους της διανομής, αλλά έδωσαν άλλη δυναμική στο πολυδιάστατο εκ φύσεως έργο: το εγγενές σχόλιο για τη λειτουργία της αφήγησης προεκτάθηκε και στη θεατρική πράξη, η σχέση με τους θεατές παρέμεινε ζωντανή και άμεση καθ’ όλη τη διάρκεια της σκηνικής αφήγησης, οι στιγμές ευφορίας στην αίθουσα δε μείωσαν το δραματικό πυρήνα της ιστορίας αλλά μετακίνησαν το βάρος της προσοχής μας στην ανθρώπινη κωμωδία της ζωής.
Ο Κόσμος του Επενδυτή, 01/03/08

Ο Σερέφας μετέγραψε αυτό το πραγματικό δραματικό γεγονός ευρηματικά, με πικρά σατιρίζουσα, σπινθηροβόλα - παρότι μαύρη - κοινωνική «ματιά». Με εφαλτήριο αυτή την αγωνία του συγγραφέα, η ευφάνταστη, ευρηματική, με τολμηρή αισθητική άποψη, με αίσθηση του χιούμορ, λεπτομερειακά δουλεμένη σκηνοθεσία του Σίμου Κακάλα, «παίζει» αμφίσημα - και με χρήση προσωπείων (κυριολεκτικά έξοχες οι εξπρεσιονιστικά έντονες, υπερμεγέθεις αλλά και λειτουργικές μάσκες της Μάρθας Φωκά) - με τα πρόσωπα του δράματος και τα πρόσωπα του στενού και κοινωνικού περιβάλλοντός τους. H σκηνοθεσία υπηρετείται τα μέγιστα από τις ερμηνευτικές μεταμορφώσεις σε πολλούς ρόλους τριών ταλαντούχων ηθοποιών.
Ριζοσπάστης, 05/03/08

Η παράσταση μας συστήνει μια ομάδα νέων καλλιτεχνών που κάνουν θέατρο με έναν τρόπο αλλιώτικο από όλους τους άλλους! Εμπνευστής και ενορχηστρωτής ο σκηνοθέτης Σίμος Κακάλας που η δουλειά του –απίστευτα δημιουργική και ευφάνταστη- πάει το έργο ένα βήμα πέρα από τον συγγραφέα.
Down Town

 
ΘΕΑΤΡΟ ΧΩΡΑ – ΣΚΗΝΗ: ΝΕΑ ΧΩΡΑ
Αμοργού 20, Κυψέλη
τηλ. 210 8673945

ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ  
19 Νοεμβρίου – 28 Δεκεμβρίου 2008

ΗΜΕΡΕΣ ΚΑΙ ΩΡΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ
Τετάρτη έως Κυριακή 21.30

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ
Κανονικό21 €
Μειωμένο 18 €
Φοιτητικό 14 €

ΧΩΡΗΤΙΚΟΤΗΤΑ ΘΕΑΤΡΟΥ 
250 θέσεις

Παραγωγή Highway Productions σε συνεργασία με το Εθνικό Θέατρο

ΛΙΩΜΕΝΟ ΒΟΥΤΥΡΟ