Απολογισμός της θεατρικής χρονιάς 2006
Το «πρόβλημα» με τον απολογισμό μια θεατρικής χρονιάς, είναι ότι η θεατρική σαιζόν
χωρίζεται στα δύο το καλοκαίρι. Τώρα δηλαδή που γράφω αυτό το σημείωμα,
βρισκόμαστε εν μέσω της θεατρικής σαιζόν 2006-2007 κι έτσι ο απολογισμός
δεν μπορεί παρά να είναι σχετικός σε πολλά σημεία.
Το πολύ ξεχωριστό
σημείο του 2006 ήταν το πολύ δυνατό θεατρικό καλοκαίρι του. Οι
διεθνείς μετακλήσεις πολλές, τόσο από το Ελληνικό Φεστιβάλ, όσο
και στα πλαίσια της Πάτρας-Πολιτιστικής Πρωτεύουσας. Η ‘ένωση’,
έτσι των δύο θεατρικών σαιζόν, έγινε με πολύ…δυνατή κόλλα!
Κατά τα άλλα, τα θεατρικά γεγονότα του 2006 ήταν πολλά. Η ‘αποχώρηση’
του Κωνσταντίνου Ρήγου από το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, με
πολλές αιχμές για την διεύθυνση, η οποία μας έταξε ωστόσο τη διοργάνωση
του Πρώτου Φεστιβάλ Βαλκανικού Θεάτρου για το 2007, η επάνοδος
του Παπαϊωάννου, με το «2», που παίρνει συνεχώς παράταση, οι κόντρες
και τα παρασκήνια για την Κρατική Σχολή Θεάτρου Και Χορού, η απόδοση
του Υπουργείου Πολιτισμού στον Γιώργο Βουλγαράκη, ο θάνατος του
Μάριου Πλωρίτη λίγο πριν εκπνεύσει το 2006, η απώλειες των Γιώργου
Λαζάνη, Ιάκωβου Ψαρρά, Μαρίας Καλουτά, Στέφανου Στρατηγού, Γιώργου
Τσιτσόπουλου, Αλέξη Δαμιανού. Εμείς θα επικεντρωθούμε σε αυτήν
την ανασκόπηση σε αυτά που έγιναν στις αίθουσες, με τις καλύτερες
ευχές μας για όσα θεατρικά θα γεννηθούν το 2007!
Οι επισκέπτες της Πάτρας
Η Πάτρα ως πολιτιστική πρωτεύουσα μπορεί να είχε έντονα παρασκήνιο,
αλλά η Νέα Σκηνή Αρχαίου Δράματος (κυρίως), δραστήρια ούτως ή
άλλως κάθε χρονιά, φρόντισε να ανταμείψει τους θεατρόφιλους με
παραστάσεις που κάλυπταν κάθε ενδιαφέρον. Τα πιο βαρύγδουπα ονόματα
ήταν αυτά των Lee Breuer, που παρουσίασε τις συγκλονιστικές «Χοηφόρους»
του από γυναικείο θίασο, που αποτελούνταν από ηθοποιούς, τραγουδίστριες,
χορεύτριες, ζωγράφους και του Οskaras Κorsunovas, που παρουσίασε
έναν διαφορετικό Οιδίποδα Τύραννο. Ο διάσημος ηθοποιός Dimiter
Gotscheff διέπρεψε στον ρόλο του Φιλοκτήτη του H. Muller. Ακόμα,
την Πάτρα επισκέφτηκε η Compagnie Joëlle Bouvier, με το χοροθέατρο
“Fureurs”.
Η Πάτρα τίμησε και τα ‘παιδιά’ της, εντάσσοντας
στο πρόγραμμα τον «Προμηθέα Δεσμώτη» του Χρήστου Στρέπκου και τον
«Αγαμέμνωνα» του πατρινού θεάτρου Λιθογραφείον. Στα ίδια πλαίσια,
φιλοξενήθηκε η «Μήδεια» που έκανε το τμήμα Θεατρικών Σπουδών της
Πάτρας σε συνεργασία με το Θέατρο Σημείο του Νίκου Διαμαντή, ενώ
άλλοι Έλληνες σκηνοθέτες και δημιουργοί που παρουσίασαν δουλειές
τους είναι ο ακαδημαϊκός Γιώργος Βέλτσος, οι σκηνοθέτες Νίκος Μαστοράκης
και Γιώργος Μαργαρίτης και η χορογράφος Αγγελική Στελλάτου. Περισσότερες
πληροφορίες μπορείτε να βρείτε στη διεύθυνση ΠΑΤΡΑ 2006.
Πληροφοριακά να πούμε ότι πολιτιστικές πρωτεύουσες
για το 2007, έχουν εκλεχθεί το Λουξεμβούργο και το Sibiu της Ρουμανίας.
Το λαμπερό φεστιβάλ Αθηνών 2006
Όταν πρωτοπήραμε στα χέρια μας το πρόγραμμα του Φεστιβάλ Αθηνών,
το πρώτο που διαπιστώσαμε ήταν η σύντομη διάρκειά του, μέχρι
τα τέλη Ιουλίου. Το δεύτερο, η εξάπλωσή του σε περισσότερου χώρους
από αυτούς που μας έχει συνηθίσει. Και μετά αρχίσαμε να βλέπουμε
τα ονόματα και δεν ξέραμε πού να πρωτοτρέξουμε! Τόμας Οστερμάιερ(
Νόρα, Όνειρο Καλοκαιρινής Νύχτας), χοροθέατρο της Πίνα Μπάους,
Αριάν Μνούσκιν (Το τελευταίο καραβανσαράι) ! Με τέτοιους επισκέπτες,
που μόνο στο εξωτερικό ελπίζαμε ότι θα δούμε, με πληρότητα στις
αίθουσες κοντά στο 100%, είχαμε την αίσθηση ότι η Αθήνα μας προσφέρει
πλέον τα πάντα, ενώ οι θεατρικοί κριτικοί ξιφομαχούσαν για τα
τόσο διαφορετικά σε πολλές περιπτώσεις θεάματα! Άλλες σημαντικές
στιγμές, οι παραστάσεις του Εθνικού Δραματικού Κέντρου της Νορμανδίας
(Οι βάρβαροι), του Κριστιάν Ριζό (Ή το πηγάδι ήταν βαθύ ή εκείνοι
έπεφταν πολύ αργά, γιατί είχαν το χρόνο να κοιτάζουν ολόγυρα),
Αρτύρ Νωζυσιέλ (Αγώνας νέγρου και σκύλων), Ρασίντ Ουραμντάν (Οι
διακριτικοί θάνατοι), Teatro Kismet (Η βασίλισσα
του χιονιού).
Και μέσα σε όλους αυτούς, τα ‘δικά’ μας δυνατά
χαρτιά, Θόδωρος Τερζόπουλος (Πέρσες), Ρούλα Πατεράκη (Ο φιλόσοφος),
Κωνσταντίνος Ρήγος και χοροθέατρο Οκτάνα (Σχεδίασμα Β’), Λευτέρης
Βογιατζής (Αντιγόνη), Στάθης Λιβαθινός (Ισιδώρα), Άντζελα Μπρούσκου
(Ηλέκτρα), Ρένη Πιττακή (Μπέκετ), Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος (Οθέλλος),
Βασίλης Παπαβασιλείου (Ιφιγένεια εν Ταύροις) κ.α. Το φεστιβάλ μπόρεσε
να εγκυηθεί σίγουρα για την ποσότητα και σε μεγάλο βαθμό και για
την ποιότητα των όσων παρουσιάστηκαν. Το σίγουρο είναι ότι ήταν
ένα φεστιβάλ που έκανε αίσθηση και πυροδότησε τις προσδοκίες μας
για όλο και καλύτερα θεατρικά καλοκαίρια!
Η σαιζόν 2005-2006
Πριν από όλα αυτά τα καταπληκτικά του καλοκαιριού, μια θεατρική
σαιζόν είχε κλείσει με μεγάλη επιτυχία. Παραστάσεις που συζητήθηκαν,
κάποιες εκ των οποίων συνεχίζονται και φέτος. Ενδεικτικά αναφέρουμε
τους νικητές των βραβείων της ένωσης Θεατρικών και Μουσικών Κριτικών:
Λευτέρης Βογιατζής, Γιώργος Διαλεγμένος, Ρούλα Πατεράκη, Θόδωρος,
Αργύρης Ξάφης.
Αναλυτικά,
δείτε τη σχετική σελίδα μας www.theaterinfo.gr/theatrenews/press/2006/3/index.html.Για πιο ολοκληρωμένη άποψη, μπορείτε να δείτε και τα βραβεία
κοινού του Αθηνοράματος, τα οποία διαμορφώνονται αποκλειστικά
από τους θεατές των παραστάσεων. www.theaterinfo.gr/theatrenews/press/2006/2/index.html
Συνοπτικά, οι παραστάσεις που ξεχώρισαν ήταν σίγουρα
Το Γάλα» και το «Bella Venezia», που κατέκτησαν τις πρώτες θέσεις
σε πολλές κατηγορίες, Σημαντική αίσθηση έκαναν και οι «Δούλες»
στο θέατρο της οδού Κεφαλληνίας, με το δυνατό τρίο Πιττακή- Λυμπεροπούλου-
Αρβανίτη, ενώ πολλές παραστάσεις που είχαν καλή πορεία συνεχίζονται
και φέτος.
Ο χειμώνας μας, 2006-2007
Τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές, οι θεατρικές παραστάσεις
που παίζονται στην Αθήνα είναι 137! Αριθμός ρεκόρ για την πόλη
και πιθανώς όχι μόνο γι αυτήν! Η αναβίωση της επιθεώρησης από τον
Σταμάτη Φασουλή- «Το τρέντυ θα σφυρίξει τρεις φορές»-, είδος με
το οποίο ξεκίνησε την πορεία του, ένα «Μαγαζάκι του τρόμου» που
συγκεντρώνει το ενδιαφέρον του κοινού, οι Δέκα Εντολές επί σκηνής
Πειραματικής Εθνικού, πλήθος παραστάσεων των έργων του Σαίξπηρ
(πρωτότυπων ή κωμικών διασκευών), η επανάληψη των έργων «Η φαλακρή
τραγουδίστρια», «Οι σεξουαλικές νευρώσεις των γονιών μας», «Κατσαρίδα»
και «Το Γάλα», που έσπασαν ταμεία πέρυσι, δίνουν το στίγμα του
θεατρικού αυτού οργασμόυ, καθώς περιμένουμε τις παραστάσεις που
θα ξεχωρίσουν. Η συζήτηση των ημερών, βεβαίως, έχει να κάνει με
το «2» του Δ. Παπαϊωάννου (ακόμα να τη δούμε εμείς!), που επανήλθε
μετά τις τελετές των Αγώνων με μια νέα παράσταση για τη μοναξιά.
Το νεοελληνικό και σύγχρονο ελληνικό έργο πάντως,
κάνει τη διαφορά. Εκτός από τον θρίαμβο της παράστασης «Το Γάλα»,
το κοινό συρρέει στο «Δάφνης και Χλόη» στο θέατρο Πορεία, τίμησε
στο Επί Κολωνώ το βουκολικό ειδύλλιο του Τάσου και της Γκόλφως
και ακόμα διαλέγει να περάσει το βράδυ του στις νεοελληνικές κωμωδίες,
τηλεοπτικής αισθητικής. Μακάρι να δοθεί ώθηση στους Έλληνες δημιουργούς
να δημιουργήσουν τη δική τους σύγχρονη, κριτική και καυστική γλώσσα,
σε επαφή με την ελληνική πραγματικότητα.
Μάρθα Κοσκινά
ΘΕΑΤΡΙΚΟΣ ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ 2006
