|
ΠΙΣΩ


|
Covent Garden
“Ένα κόκκινο μήλο και ένα μπουκέτο λουλούδια για το Covent Garden”
(μικρό αφιέρωμα στους street performers)
Κάποτε, σύμβολο της πλατείας με τα μανάβικα, του Covent Garden, ήταν οι ανανάδες. Από το 1650 και για 250 χρόνια ο ανανάς σήμαινε πλούτο, γενναιοδωρία και φιλοξενία. Ειρωνικά, η μεγάλη πυρκαγιά του Λονδίνου το 1666, που κατέστρεψε τα περισσότερα μικρομάγαζα στα ανατολικά της πόλης, λειτούργησε θετικά για τους μανάβηδες του Covent Garden. Μέσα σε μια νύχτα η πλατεία έγινε το πιο σημαντικό κέντρο για φρέσκα φρούτα, λαχανικά και λουλούδια στη χώρα. Εξωτικά προιόντα από όλο τον κόσμο κατέφθαναν μέσω του Τάμεση. Ο VI δούκας του Bedford όρισε τον αρχιτέκτονα Charles Flower να ανακαινίσει την αγορά, και έτσι το Covent Garden απέκτησε τη νεοκλασική μορφή με τη γυάλινη οροφή.
Σήμερα, οι ανανάδες έχουν αντικατασταθεί από κάποια καινούρια “φρούτα”, από νέους -και όχι μόνο- καλλιτέχνες και κυρίως street performers. Ηθοποιοί, χορευτές, μίμοι, μάγοι, ακροβάτες μαζεύονται κάθε πρωί στις 9:30 στην πλατεία και ρίχνουν ένα χαρτί με το όνομά τους σε μια σακκούλα. Ανακατεύουν και όσοι κληρώνονται, παρουσιάζουν. “Χρειάζεται τύχη, καμιά φορά μπορεί να μην κάνεις παράσταση για 2 βδομάδες, εξαρτάται...”, ομολογεί ο Gareth Jay, ηθοποιός και street performer, Λονδρέζος, παντρεμένος με δύο παιδιά. “Είμαι στο δρόμο από το 1991, εδώ και εφτά χρόνια παρουσιάζω το ίδιο περίπου show. Είναι δύσκολη δουλειά, αλλά έχει πολλή πλάκα. Η άμεση επικοινωνία με τον κόσμο είναι το παν”. Ο Gareth κρατάει το ενδιαφέρον του κόσμου για περίπου 20 λεπτά, ζητώντας από ένα μέλος του κοινού να τον τυλίξει με σελοφάν, από τα πόδια ως το κεφάλι και προκαλεί το κοινό να τον χειροκροτήσει ζητοκραυγάζοντας όταν τον δει να πεθαίνει...
Ο Gareth λειτουργεί πλέον σαν επαγελματίας ηθοποιός, παίζει στην τηλεόραση, σε θέατρα, έχει ατζέντη. Η Natasha το βλέπει πιο πολύ σαν ταξίδι. Και σαν το μοναδικό τρόπο να εκφράσει αυτό που η ίδια θέλει καλλιτεχνικά. Ρωτώντας την για ποιο λόγο η ίδια, όπως και οι περισσότεροι performers, προκαλούν το κοινό να τους δει να πεθαίνουν, απάντησε ειλικρινά ότι αυτό “προσελκύει τον κόσμο και φέρνει λεφτά, τους κάνει να γελάνε”. Χρησιμοποιεί άτομα από το κοινό έτσι ώστε να νιώθουν ότι η ζωή της κρέμεται από τα χέρια τους, μιας και είναι υποχρεωμένοι να κρατάνε σχοινιά που ενώνονται σε μια βάση, η οποία στηρίζεται όρθια μόνο από τη δική τους δύναμη όταν τραβάνε τα σχοινιά. Η ίδια ακροβατεί πάνω στη βάση. Ο Pete Dobbing, 31 ετών, προσπαθεί να “γίνει” ηθοποιός αλλά όπως λέει προτιμάει το Covent Garden. Το show του βασίζεται στην ισορροπία του πάνω σε μια αστήρικτη σκάλα, που μετατρέπεται ακόμη και σε σαξόφωνο. Τα χρήματα που κερδίζει από αυτό το show είναι το μοναδικό του εισόδημα.
Οι street performers παίζουν με το θάνατο, για να γελάει ο κόσμος, όπως λένε. “Αν ο κόσμος δε συμμετέχει δεν υπάρχει λόγος να κάνουμε παράσταση”. Δεν το ζητάν, το απαιτούν, ο καθένας με το δικό του τρόπο και αν το κοινό δεν ανταποκρίνεται, τους αναγκάζουν είτε να είναι παρόντες και ενεργοί είτε να φύγουν. Παρόντες όχι διακριτικά, αλλά με φωνές, όχι με το αγγλικού τύπου χειρικρότημα, όπως λέει ο Gareth, αλλά με το αμερικάνικου. Γιατί αυτό τους δίνει δύναμη. Αυτό συγκεντρώνει και τον περισσότερο κόσμο. “Όπου ακούς φωνές εκεί θα πας”. Με πιο γλυκό τρόπο αλλά με την ίδια ένταση ζητάν και τα χρήματα. Με χιούμορ. Δεν ντρέπονται. “Είμαι επαγελματίας ζητιάνος”, λέει ο Gareth και συμφωνούν όλοι.
Κάθε μέρα στο Covent Garden υπάρχει κάτι διαφορετικό, ενδιαφέροντες καλλιτέχνες και εμπνευσμένα shows. Και φυσικά γύρω γύρω η αγορά (Apple Market, Jubilee Market), όλα τα θέατρα, τα μαγαζιά και τα σινεμά. Για όλα αυτά, γι' αυτούς τους ανθρώπους που η ζωή τους είναι αυτή η πλατεία, και για τα κτίρια της “Προστατευμένης Γης”, όπως όνομάζεται, η εταιρία TRUST, που εδώ και χρόνια έχει αναλάβει τη συντήρισή της, σε αντάλλαγμα των ενοικιών των οικοπέδων που παίρνει, δίνει στους ιδιοκτήτες το ετήσιο “Ενοίκιο του κόκου πιπεριού”, δηλαδή ένα κόκκινο μήλο και ένα μπουκέτο λουλούδια σε μια πανηγυρική τελετή στα μέσα κάθε καλοκαιριού...
21/11/09
MariaGarita
COVENT GARDEN |
|